Walter Hottinga . NL

Wat als,…. dan…., dan dit, oh en dan nog dat, maar eerst even dit doen want dan kan ik dat doen. Herkenbaar? Voor je het weet wordt je een “human doing” in plaats van een “human being”. Na veel gepieker en gedoe komen we er vaak achter dat we veel tijd en energie zijn verloren. Er waren ook makkelijkere wegen naar Rome geweest. We zijn vastgelopen in de tredmolen van denken en doen.

Hersenen, wie bepaald wat effectief is?

Denken, abstraheren en taal vinden voornamelijk plaats in het nieuwste gedeelte van onze hersenen. Het neo-cortex, die als een schors(cortex) over onze in de evolutie eerder gevormde hersenen is gegroeid. Het neo-cortex is qua structuur anders dan het oudere limbische gedeelte van onze hersenen. Dit limbische gedeelte is verantwoordelijk voor onze emoties, richting bepalen en fysiologie. We zijn op ons effectiefst als er een balans is tussen beide systemen.

Effectief computer gebruik

Een computer nodigt uit om vooral de neo-cortex te gebruiken, logisch te denken. Helaas doet een computer het echt alleen als je op de juiste knopjes drukt in de juiste volgorde. Doen we dit te lang achter elkaar dan verliezen we het contact met ons gevoel en intuïtie. Zonder je intuïtie, dat voornamelijk in je limbische hersenen zit, kun je niet bepalen wat de meest effectieve manier is om iets op te lossen.
Daarom is het belangrijk om afwisseling in te bouwen. Regelmatig bewust afstand nemen van het denken en contact te maken met wat je voelt. Dat maakt je veel effectiever. Het herstelt het evenwicht tussen het neo-cortex en limbische systeem. Daarmee heb je toegang tot je denkkracht en je intuïtieve vermogens.

Stillness Buddy als waakhond voor effectief computer gebruik

Er zijn vele wegen, programmaatjes en hulpmiddelen, die naar Rome leiden. Of in dit geval programmaatjes die je computer gebruik onderbreken om de balans te herstellen. Ik zelf gebruik al lange tijd de “Thich Nhat Hanh versie van Stillness Buddy” met verbluffende resultaten. Theoretisch is de werking van voortdurende korte pauze’s te begrijpen. In de praktijk verbaasd het effect van deze kleine pauze’s mij nog dagelijks. De teksten en oefeningen van Thich Nhat Hanh dragen daar zeker aan bij. Aan het eind van een dag computeren heb ik tegenwoordig meer energie over, meer gedaan en voel ik me een stuk tevredener. Terwijl ik feitelijk, ook al is het maar een paar minuten op een dag, minder heb gecomputerd.

Wat mij betreft dus een aanrader. Maar wellicht ben ik niet helemaal representatief. Een programmaatje is natuurlijk slechts een hulpmiddel en ik doe veel meer oefeningen die invloed hebben op deze balans. Aan de andere kant wat heb je te verliezen?

Praktisch

Je kunt het tooltje downloaden en 14 dagen gratis gebruiken door naar http://www.stillnessbuddy.com/ te gaan. Een levenslange licentie kost je momenteel ongeveer 16 euro. Je kunt het tooltje naar hartenlust en eigen inzicht configureren. Hieronder vindt je de screenshots van mijn instellingen. De eerste weken was het gebruik van het tooltje voor mij zeer confronterend. Ik zat vaak te vloeken achter me computer als ik bijvoorbeeld halverwege een mailtje plotseling niet verder kon. Wees gerust dat gaat over. In de tussentijd heb compassie voor jezelf en maak het net als mij mogelijk om met [ESC] de verplichte pauze te stoppen.

P.s: Ik ben geen affiliate, dus ik verdien niks als je besluit tot aanschaf.

Screenshots instellingen

Dagelijks leven

Het dagelijkse leven zou je kunnen zien als een constante stroom. Een stroom waarin we afwisselend dingen ervaren die we labellen als prettig en leuk of als vervelend en zelfs pijnlijk. Die stroom gaat constant door. De ervaringen wisselen elkaar af.

Informatie

Deze stroom van ervaringen geeft ons informatie over wie we zijn en wat we willen. Als mens zoeken we positieve ervaringen op en vermijden negatieve ervaringen. Vanuit het oogpunt van ontwikkeling is dit een belangrijk mechanisme. Zit je bij een vuurtje en voel je aangename warmte dan zul je vaker bij het vuur gaan zitten. Houd jij je hand te dicht bij het vuur en verbrand je hem dan zal je proberen om dat de volgende keer te voorkomen.

Onbewust

De constante informatie stroom verwerken we voor het grootste gedeelte onbewust. Dat is praktisch en noodzakelijk. We hebben maar een beperkte hoeveelheid bewuste aandacht. Met die bewuste aandacht kunnen we nieuwe dingen leren. Een kind dat leert lopen besteed al zijn aandacht aan die eerste voorzichtige stapjes. Als volwassenen lopen we zonder na te denken en kunnen tegelijk ook nog andere dingen doen.

Keerzijde

Het noodzakelijkerwijs onbewust verwerken heeft ook een keerzijde. We maken onzichtbaar voor ons zelf, “keuzes”. De uitkomst van deze keuzes is een gewenste of ongewenste ervaring maar het pad er naar toe is onbewust. We kunnen ons niet prettig voelen zonder te kunnen weten waarom. Het pad er naar toe was immers onbewust.

Prettig voelen

We willen ons prettig voelen. Er zijn, naast overleving, vele redenen waarom we geen bewuste aandacht besteden aan een onprettig gevoel. Bijvoorbeeld omdat je als kind hebt geleerd dat een bepaald gevoel niet geaccepteerd werd.
Veel van deze redenen zijn zelf onderdeel van onze onbewuste programmeringen. We weten niet meer bewust dat we als kind afgeleerd hebben om een gevoel te uitten.

Geïdealiseerd beeld

Door deze onbewuste categorisering en verwerking van onze ervaringen vermijden we een gedeelte van onze ervaringen. We ervaren niet volledig wat er is en wie we zijn. We kijken naar een aangepaste versie van de werkelijkheid. Naar een geïdealiseerd beeld van ons zelf. Daar zit ook de bron van werkelijk lijden. Het gat tussen wat er is en wat we “onbewust willen” ervaren.

Zelfafwijzing

We wijzen door niet alles te willen ervaren een stuk van onszelf af. Dit kan heel pijnlijk worden. Je houdt je hand te dicht bij het vuur. Om voor jou onbewuste redenen weiger je die hand te verplaatsen. De prikkel om je hand te verplaatsten wordt steeds groter. Jij reageert echter niet op de signalen van je eigen hand. In plaats daarvan doe je steeds meer moeite om die prikkel te negeren. Je gaat stampen met je voeten, harder praten, aan andere dingen denken. Maar vooral je hand daar houden, dichtbij het hete vuur. Au.

Subtielere ervaringen

Een verbrande hand is een ervaring die we duidelijk fysiek kunnen ervaren. Het zal daarom makkelijker zijn de noodzakelijke aanpassingen te maken in je onbewuste programmeringen. Moeilijker is dat met ervaringen die veel subtieler van aard zijn. Hoe benoem je een gevoel van leegte, afgesneden zijn? Zielen- of hartenpijn?

Pat stelling

Aangezien we geprogrammeerd zijn om ongewenste ervaringen te vermijden zullen we deze gevoelens lang weg stoppen. We saboteren daarmee de noodzakelijke aanpassingen in onze onbewuste programmeringen. De signalen worden steeds sterker het negeren kost steeds meer energie. Er ontstaat een pat stelling tussen de werkelijkheid en ons geïdealiseerde zelfbeeld, het ego. Het wordt voor het ego steeds moeilijker om toe te geven dat de realiteit anders is.

Toegeven?

Wat is er toe te geven? Het Ego is zich grotendeels onbewust van de programmeringen en keuzes die tot de ervaring leiden. Hoe kun je verantwoordelijkheid nemen voor een ervaring waarvan je niet weet hoe die tot stand komt? Negeren dus maar. Steeds meer je best doen om het niet te zien en te voelen. We slapen slechter, ons lichaam wordt ziek, we blijven als maar in actie, we gaan op zoek naar kicks of verdoving. Alles om onze bewuste aandacht af te lijden van de niet gewenste ervaring.

Aanpassing is noodzakelijk

Subtiele signalen worden steeds duidelijker en een onvermijdbaar onderdeel van onze dagelijkse stroom. We worden depressief, krijgen steeds meer lichamelijke klachten, botsten steeds meer met onze omgeving. Hoe het zich ook uit. We zullen bewust moeten kijken naar al onze ervaringen en de onbewuste programmeringen waarmee we die verwerken. Alleen dan kunnen we die programmeringen aanpassen en zullen we andere ervaringen hebben. Volledig onbewust kun je bij het vuur zitten en je hand dan eens dichter bij het vuur houden en dan weer verder weg waarbij je constant in jouw comfortzone blijft. Heerlijke warme handen.

OEN

Door bewust aandacht te gaan besteden aan onbewuste signalen en patronen. Waar je voorheen, misschien onbewust, weg keek ga je nu bewust kijken. Je maakt contact, kijkt en ervaart vanuit neutraliteit. Zonder aan te trekken of af te stoten. Je kijkt als een OEN. Open Eerlijk en Nieuwsgierig.
Neutraal kijken kan al spannend genoeg zijn. De beelden die je ziet heb je lang genegeerd. Je kent ze niet meer en je kunt bang zijn je er in te verliezen. Dit kan zelfs een reden zijn om helemaal niet te willen kijken.

Gelijk een oplossing?

Helaas. Iets wat je met jaren levenservaring hebt ontwikkeld, verbeterd en versterkt is niet van vandaag op morgen anders. Je zult iets nieuws moeten leren, zoals lopen, waarvan je wel ziet dat het kan maar nog die ervaring hebt hoe JIJ dat kan. Vanaf het eerste moment dat je gaat kijken verandert er wel iets fundamenteels. Je ontkent jezelf niet meer, je neemt verantwoordelijkheid en eigendom over je eigen ervaringen.

Hoe?

Er leiden vele wegen naar Rome. De basis is dat je bewust ruimte in je aandacht maakt om naar onbewuste signalen en programmeringen te kijken. Dat kan jezelf doen door bijvoorbeeld te schrijven, mediteren of bewust niks te doen. Of met anderen wat als voordeel heeft dat zij bewust kunnen zien wat jij onbewust doet. Hoe beter zij hun eigen patronen kennen en daaruit kunnen blijven hoe effectiever jij je kunt ontwikkelen.
Als je met anderen aan de slag gaat zorg dan voor voldoende veiligheid en vertrouwen. Je beste vriend of vriendin kan een uitstekende spiegel zijn maar je komt haar of hem wel vaak tegen.